Historia kościoła klasztornego

“Klasztor wraz z kościołem, położony w południowo-wschodniej części miasta przy dawnych murach, założony został przez zakon franciszkanów, o którym źródła Złotoryi wspominają po raz pierwszy w r. 1244. Tradycja podaje, jakoby stanowił on fundację księżnej św. Jadwigi, która miała sprowadzić zakon do naszego miasta już w r. 1212. “
Źródło: Złotoryja, Chojnów, Świerzawa. Zabytki sztuki regionu – Bożena Steinborn, Wrocław 1959 (poźn. 2 wyd. 1971)

Nad furtą klasztorną widnieje wyryty w kamiennym nadprożu napis “Munificentia S.Hedwigs 1212” (Szczodrobliwość św. Jadwigi), co obecnie jest interpretowane tylko jako wskazanie dotyczące związku księżnej z klasztorem, a nie potwierdzeniem historycznego faktu. Takimi potwierdzonymi wydarzeniami były jednak: zrujnowanie klasztoru i wymordowanie franciszkanów w roku 1427, przejęcie w użytkowanie w roku 1526 przez protestantów oraz wielki pożar w 1554 r., po którym z obiektów pozostały tylko wypalone zgliszcza. Świątynia wraz z klasztorem została odbudowana w latach 1708-1725 przez franciszkanów, którzy we władanie objęli go w 1704r. Po przeszło wieku w roku 1867 obiekty przeszły gruntowną przebudowę. Niestety każde kolejne stulecie przynosiło zniszczenia, np. pożary w roku 1808 i w roku 1949. Koniec wieku XX oraz początek tego stulecia to czas starań o odnowę, wyremontowano elewację (1977-78) i przeprowadzono prace konserwatorskie wnętrza (po roku 2010).
Źródła: m.in. Złotoryja i okolice. Przewodnik. – Roman Gorzkowski, Krzysztof Maciejak, TMZZ, Złotoryja 1992

Obszerny opis obiektu, jego architektury i zabytkowych elementów wyposażenia można znaleźć na stronie zlotoryjajadwiga.pl

Historia Franciszkanów

Franciszkanie – to określenie bardzo szerokie, obejmuje zakony i zgromadzenia zakonne założone przez św. Franciszka z Asyżu lub w swojej misji i działaniu odnoszące się do idei i myśli głoszonych przez tego świętego kościoła. Szczególnie takie, które realizują zasady opisane w postaci tzw. Reguły braci mniejszych.

Historia zakonu splata się w szczególny sposób z miastem Złotoryja. Zawiłości tego związku opisuje bardzo dokładnie artykuł w czasopiśmie “Echo Złotoryi” wydawanym przez TMZZ.

“Bezsprzecznie Złotoryja może się szczycić posiadaniem najprawdopodobniej chronologicznie drugiego, po Wrocławiu, klasztoru Św. Franciszka na Śląsku. Oba klasztory były fundacjami książęcymi i leżały z początku poza miastem. Zakonnicy przybyli do Złotoryi zapewne z Czech lub Łużyc, a konwent wszedł w skład prowincji polsko-czeskiej.”

“Nie można zapomnieć o jeszcze jednej formie ciągłej obecności franciszkanów w Złotoryi. We wymienianej już krypcie kościoła św. Jadwigi, położonej pod prezbiterium i zakrystiami, wciąż spoczywają w otwartych trumnach szkielety zakonników, pochowanych sprzed 1810 r. Od kilku lat dostęp do krypty jest, niestety, niemożliwy, …”

Zródło: Roman Gorzkowski, „Echo Złotoryi” styczeń 2014 s. 16-18, tekst artykułu dostępny jest na stronie: zlotoryjajadwiga.pl